Patenga Beach

Patenga beach,Bangladesh
ปอเต็งก้า บีช  บังคลาเทศ (หาดปอเต็งก้า)

ภาพชายหาด ใช้ก้อนหินและก้อนอิฐถมบริเวณชายฝั่งและจะเห็นทรายก็ต้องรอให้ช่วงน้ำลง
ภาพโดยรวมอาจเทียบไม่ได้กับหาดเมืองไทย (CR: Google.com)

ภาพเหล่านี้เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 09 ธันวาคม 2548   เมื่อครั้งที่ไปทำโปรเจ็คเกี่ยวกับเครนท่าที่เมืองจิตตะกอง ประเทศบังคลาเทศ

เมืองนี้เป็นเมืองท่าทางทะเลที่สำคัญในการนำเข้าและส่งออกสินค้าทางเรือของบังคลาเทศเนื่องจากตั้งอยู่ติดกับทะเล

สถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญก็จะประกอบไปด้วย ค็อกซ์บาซาร์(cox's bazar) ซึ่งเป็นชายหาดธรรมชาติที่ยาวที่สุดในโลกซึ่งก็ได้เคยเขียนรีวิวไว้แล้ว  (คลิกดูรายละเอียด)

สำหรับรีวิวนี้จะพาไปดูสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญอีกแห่งหนึ่งซึ่งเป็นชายหาดที่อยู่ใกล้กับตัวเมือง ใกล้สนามบินและใกล้กับท่าเรือ ซึ่งชาวบ้านเรียกว่า "หาดปอเต็งก้า"



Patenga is a popular tourist spot. The beach is very close to the Bangladesh Naval Academy of the Bangladesh Navy and Shah Amanat International Airport. Its width is narrow and swimming in the seas is not recommended. Part of the seashore is built-up with concrete walls, and large blocks of stones have been laid to prevent erosion. During the 1990s, a host of restaurants and kiosks sprouted out around the beach area. Lighting of the area has enhanced the security aspect of visiting at night.

บริเวณชายหาด  ช่วงวันหยุดจะมีคนมาท่องเที่ยวกันค่อนหนาตา
(ชาวต่างชาติจะเป็นอะไรที่แปลกตาสำหรับผู้คนที่นี่)

ของชอบของเด็กๆ ชิงช้าสวรรค์รุ่นเก่า(มาก) ทำด้วยไม้และใช้แรงคนในการหมุน

สาวๆแอบมาอาศัยร่มเงาไม้เพื่อหลบร้อน



กิจกรรมหลักอีกอย่างของที่นี่คือการนั่งเรือ แล้วแจวออกไปนอกชายฝั่งประมาณ 200 เมตร เพื่อสัมผัสกับธรรมชาติของที่นี่แบบถึงเนื้อถึงตัว  ซึ่งสามารถลองแจวเรือด้วยตัวเองได้







ช่วงเวลาที่พระอาทิตย์กำลังจะจมน้ำ








หาดที่นี่จะค่อนข้างแตกต่างกับบ้านเรา  นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่จะเป็นคนท้องถิ่นหรือไม่ก็อินเดีย  ไม่มีร่มหรือเตียงชายหาด ไม่มีชาวต่างชาตินุ่งน้อยห่มน้อยนอนอาบแดดหรือตากอากาศเหมือนหลายๆที่   สุราเมรัย เหล้า เบียร์  เป็นสิ่งที่หายากราวกับการหาซื้อยาบ้า (ยาบ้าสมัย นายกทักษิณ นะ ไม่ใช่ตอนนี้)   ร้านขายของกินส่วนใหญ่ก็เป็นอาหารท้องถิ่นล้วนๆ  ส่วนร้านขายของที่ระลึกส่วนใหญ่ก็เป็นสิ่งของที่ทำจากเปลือกหอยเหมือนชายหาดทั่วไป


พี่เสือใช้เวลาเดินดูตั้งแต่เหนือจรดใต้รวมแล้วก็ประมาณสองชั่วโมงกว่าๆ  ซึ่งรอจนกระทั่งตะวันตกน้ำ  จากนั้นจึงได้เดินทางกลับที่พักกลางใจเมือง



thanks  ที่ติดตามจร้า  !!

ชอบกดไลน์ ถูกใจกดแชร์และกดป้ายผู้สนับสนุนเพื่อเป็นกำลังใจด้วยจร้า !!



ติดตามเรื่องเล่าล่าสุด กดไลน์ที่นี่จร้า